Starostwo w Rybniku, Park Starościński. Rybnik oraz skwer im. H. Wieniawskiego. Moje miasto.

Dzisiaj kolejny odcinek cyklu "Rybnik - moje miasto".

W zasadzie myślałam, że nie zdążę opublikować materiału, ale nadal czekam na miejsce w klinice.
Ten czas oczekiwania, nie ukrywam, jest stresujący, dlatego próbuję zająć moje myśli przyjemniejszymi tematami niż moje problemy zdrowotne.

Zapraszam ponownie do Rybnika.:)

Budynek Starostwa mijałam setki razy: pieszo lub jako pasażer autobusu czy samochodu.
Codziennie przez cztery lata przechodziłam obok niego, potem mijałam park zwany Parkiem Starościńskim, śpiesząc na lekcje do liceum.
Zachwycał mnie w zasadzie od zawsze.
Budynek Starostwa Powiatowego został zbudowany w 1887 roku, jest to niewątpliwie prawdziwa perła neorenesansu niemieckiego, stylu, w którym detale stanowią o jakości architektury.
Budynek stoi sobie dumnie otoczony parkiem, tak jak pisałam wyżej, zwanym Parkiem Starościńskim.

Styl, w jakim został zbudowany gmach Starostwa Powiatowego, rozwijał się (na podstawie źródeł) od lat 30. XIX wieku w związku z działalnością Gotfrieda Sempera w Dreźnie. Imponujące są spokojne formy budynku, regularnie rozmieszczone osie okienne oraz dosyć mocno zaznaczony cokół i gzymsy.

Gmach starostwa rybnickiego od początku pełnił funkcje administracyjne.
Kilka razy jako już osoba dorosła załatwiałam różne formalności w Starostwie Powiatowym.
M. oczywiście także.

Obeszłam budynek ze wszystkich stron do południa w niedzielę, jest wtedy spokój i nikt nie wchodzi w kadr. :)

Fragment Parku Storościńskiego.
O budynkach, które są widoczne w tle, chciałabym napisać w odrębnym poście.

I jeszcze kilka ciekawych elementów:

Starostwo Powiatowe mieści się w centrum Rybnika, przy ulicy 3 Maja.

Idąc dalej w kierunku Dworca Kolejowego, mijamy skwer im. Henryka Wieniawskiego.
Dzisiaj, czekałam aż M. wróci z pracy, by zrobić kilka fotek. ( Niestety mój nieszczęsny zakaz wychodzenia samej z domu :( ) Do południa była piękna słoneczna pogoda a od 16.00 przyszło nagłe ochłodzenie i deszcz . Udało nam się jednak zrobić kilkanaście zdjęć.
Szybko jednak zagnał nas do samochodu chłód i deszcz.
Teraz kiedy piszę post, znowu świeci słońce :)

Warto zwrócić uwagę na tę rzeźbę. To muzyczny symbol Rybnika. Pomnik przedstawia braci Szafranków - wybitnych muzyków oraz pedagogów  z Rybnika. Antoni grał na skrzypcach a Karol na fortepianie. Bracia byli dla Rybnika tym, czym rodzina Straussów dla Wiednia.
Odsłonięcia dokonali Ich wybitni uczniowie: Lidia Grychtołówna oraz Piotr Paleczny.

Poniżej wspomniany przeze mnie wyżej park Wieniawskiego.

Jak już pewnie większość z Was czytała u Aveliny, (blog - Avelina w podróży) dawniej znajdował się tutaj cmentarz żydowski ( od 1815 roku). Został zlikwidowany przez Niemców w 1940 roku.
Park obecnie jest trochę zaniedbany w porównaniu z innymi w Rybniku. Często na ławkach można też spotkać tutaj bezdomnych lub miejscowych pijaczków. No cóż, w każdym mieście są przecież tacy ludzie.

Czas powoli opuścić to miejsce. Zapewniam Was, że w Rybniku jest ich jeszcze bardzo dużo z równie ciekawą przeszłością.

Pozdrawiam bardzo serdecznie wszystkich odwiedzających.
Dziękuję jeszcze raz za komentarze pod ostatnim postem: pełne życzliwości, troski i empatii.

Życzę Wam dobrego tygodnia.

Zdjęcia: Rybnik, lipiec 2020 r.

Zamek w Rybniku. Moje miasto.

Zwiedzamy różne państwa, szukamy tam zamków, pałaców, dworków. A dzisiaj zapraszam Was ponownie do mojego miasta, w którym także znajduje się zamek. Możecie podziwiać go tylko z zewnątrz, ponieważ mieści się w nim od wielu lat Sąd Rejonowy.
Jestem dumna z tego, że mogę pochwalić zamkiem z mojego miasta.
Ciekawa jest jego historia.

Historia zamku została napisana na podstawie źródeł "Polskie zamki".
Zachęcam do zapoznania się z nią.
Zdjęcie archiwalne:

I wygląd obecny:

Zamek powstał w latach dwudziestych XIII wieku jako fundacja księcia opolsko - raciborskiego Kazimierza. Został on zbudowany na miejscu byłego klasztoru norbertanek. Inne źródła mówią, że zamek powstał jeszcze wcześniej, prawdopodobnie w XII stuleciu. Początkowa była to budowla o konstrukcji drewniano - ziemnej. Natomiast zamek murowany powstawał pod koniec XIII wieku do początku XIV.

Zamek był budowlą gotycką, dwukondygnacyjną, otoczony fosą oraz opasany obwałowaniem.
Zabudowy zostały wzniesione z kamienia piaskowego. Główny budynek umocniony był trzema przekątnymi szkarpami. Prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV wieku powiększono budynek w kierunku wschodnim a następnie otoczono całość murem obronnym.
We wschodnim odcinku tego obwodu obronnego umieszczono bramę wjazdową wysuniętą nieco przed lico muru.

Nie był to zamek rezydencjonalny, lecz obronny, przeznaczony dla stacjonującej w nim załogi.
Dodatkowo walory obronne zamku podnosiły rozlane wokół niego stawy, które pełniły dwie funkcje: militarną oraz do hodowli ryb.
Na przełomie XIV i XV wieku zamek należał do książąt raciborskich, ale według źródeł także książęta cieszyńscy wykorzystywali go jako miejsce postojowe w razie wyjazdu do Bytomia.
Połowa tej miejscowości należała wówczas do cieszyńskich Piastów.

W latach  1428 - 35 w okolicy Rybnika miały miejsce walki. Wojska husyckie dokonały wiele zniszczeń. Mieszkańcy schronili się w zamku, źródła historyczne podają, że Rybnik szybko został odbudowany a zamek się obronił.
Niestety, niedługo potem miasto znowu ucierpiało z powodu rycerzy - rabusiów.
To nie koniec historii zamku... Kolejne lata były bardzo burzliwe.
Zamek dostał się w ręce Jana Młodszego i niestety zaczął popadać w ruinę
W latach 1597 -  1581 zamek został częściowo odbudowany. Kolejna zmiana wyglądu miała miejsce w latach 1650 - 1653. Z tyłu znajdowała się piękna wieża, która została rozebrana w 1758 roku.
Pod koniec XVIII wieku ponownie zmieniono jego wygląd, przekształcając go w Dom inwalidów wojennych. W takiej postaci budowla pozostała do dnia dzisiejszego.

Od 1842 roku swoją siedzibę miał tutaj Sąd Grodzki, zaś po kapitalnym remoncie w latach 1990 - 2000 - Sąd Rejonowy.
Obejście wokół budynku jest bardzo zadbane. Jak już pewnie zauważyliście w moim mieście jest dużo kwiatów i zieleni.:)

Miło mi było znowu gościć Was w Rybniku.
Pozdrawiam bardzo serdecznie wszystkich odwiedzających.

Dziękuję pięknie za komentarze pod ostatnim postem.
Niebawem na nie odpiszę.

Życzę dobrego nowego tygodnia.

Zdjęcia: Rybnik, czerwiec, 2020 r.